To be or not to be consequent?

In de Verenigde Staten leek het niet gekker te kunnen. Toch wel. Na het fenomeen ‘The Tea Party’ komt nu ook 'Alt-right' naar boven. Ze hebben gemeenschappelijk dat ze vooral erg tegen van alles zijn. Hun woede tast wel hun realiteitszin aan. Bijvoorbeeld: men beweert met droge ogen voor het federale leger te zijn en tegen enige overheidsbemoeienis.

Ik ben dan toch benieuwd hoe men dat dan voor zich ziet. Wordt het dan Google Special Forces? Afghanistan I, II en III, sponsored by PlayStation? De groene baretten van Microsoft? Losjes geanalyseerd zou je kunnen zeggen dat deze mensen de noodzaak tot consequent zijn uit het oog hebben verloren.

En dan komt het toch weer akelig dichtbij. Want iedereen voelt aan z’n theewater dat consequent zijn een hele opgave is. Zeker in een kennisintensieve economie die overspoeld wordt door tegenstrijdige informatie. De verleiding is dan groot om het dan maar helemaal niet meer te zijn.

Moet je consequent zijn? Niks moet natuurlijk. Een rood stoplicht? Gewoon doorrijden! In dit voorbeeld is het snel duidelijk dat er eigenlijk een andere kwestie speelt. Namelijk: hoe valt het eigen en het algemene belang met elkaar te rijmen. Volgens mij zijn we daar de weg kwijt. Of hebben we ‘m nooit gevonden en durfde niemand dat hardop te zeggen.

 

Consequent zijn? Hoeft niet natuurlijk. Het is alleen jammer dat je daarna consequent met de gevolgen wordt geconfronteerd …

 

< terug naar overzicht